Waarom general managers altijd gelijk (denken te) hebben

Er zijn boeken vol geschreven over succesvolle leiderschapstijlen. Het lezen en effectief toepassen van deze boekenwijsheid zou eenieder naar de top van een organisatie kunnen stuwen. Hoewel in de boeken vaak een grote variëteit aan stijlen wordt gepromoot, is de leiderschapsstijldiversiteit in het wild uitermate mager. De situatie is zelfs zo beroerd dat de begripvolle leider, de coachend leider en de inclusieve leider onlangs door het WNF tot bedreigde diersoort zijn verheven.
Ik weet niet hoe het u vergaat, maar ik loop veelal tegen dominante general managers aan. Hun disc profiel start met een supervette D van dominantie en de ISC bungelt er vaak wat aan. Als ik terugblik over mijn 'glansrijke' carriere, kan ik op naar ik geloof statistisch verantwoorde wijze concluderen dat de dominante general manager ruimschoots in de meerderheid was. Is hier iets mis mee dan, hoor ik mijn baas al zeggen! Het is toch goed om een sterke mening en een sterke geldingsdrang te hebben? Het verleden heeft toch aangetoond dat ik meestal gelijk heb?
Dit gegeven betekent dat je als controller je beïnvloedingsstijl moet aanpassen. Je moet allereerst leren incasseren: een goede suggestie, of een kritische stelling, zal zelden de wave teweeg brengen, maar eerder een ´terug-naar-je-hokopmerking'. Laat je hierdoor echter niet tegenhouden: keer de andere wang toe en houd stug vol. Want deze vasthoudenheid, gecombineerd met een gezonde dosis geduld, werpt gegarandeerd zijn vruchten af. Want de dominante leider gelooft niet zo erg in ideeën van anderen: nee, echte goede ideeën ontspruiten bij voorkeur uit zijn brein. Gelukkig heeft hij ook een kort of selectief geheugen. Als jouw idee of vraag écht goed is, dan zal de leider er vanzelf op terugkomen, vaak nadat hij er een eigen draai aan heeft gegeven. Hiermee is het idee plots van hem geworden, en dus....goed!
Het is niets voor niets dat general managers denken het altijd bij het rechte eind te denken. Dit komt omdat ze uitstekend, onderbewust, gesouffleerd worden door hun slimme controllers.
Reageer hieronder op dit weblog!
2 reactie(s)
De wang toekeren en volhouden dus. Waar heb ik dit soort adviesen vaker gehoord. Meebewegen, een praatje over het weer aan het koffie-apparaat. Breng 'ns koffie of organiseer een borrel! Laat je zien tijdens de lunch en vertel hoe blij je bent met de nieuwe keuken die thuis geplaatst is (gefinancierd met het loon dat je in dit fantastische bedrijf hebt mogen verdienen). Laat iedere dag zien hoe blij je bent als je je collega's weer mag ontmoeten. Het weekend kan niet kort genoeg zijn. Af en toe laat je de general manager weten dat je hem mist en belt hem tijdens het weekend om contact te houden. Nee, jouw verdienste zit 'm niet in kennis van zaken, maar vooral in de prettige benadering. Jij als controller kent je plek en dat ziet de general manager graag. Niet zo'n bijdehand figuur dat tegengas geeft, maar meer een allemans-vriend. Zo eentje die als het eten op is, z'n mond afveegt en maakt dat-ie weg komt.
Eerst dacht ik dat dit stukje serieus was, maar na nog een keer lezen snapte ik de grap. In het echt is het verschil tussen een GM en een boekhouder natuurlijk fantasie, daadkracht en reikwijdte.
Reageren
Over Toin Jansen
Toin Jansen is ex-controller bij Tennant en een vaste auteur van Controllers Magazine, onder meer van de artikelenreeks 'Ik las het in HBR'.
Controllers vacatures
Opinie: Duurzaam ondernemen
Wist u dat duurzaamheid en winstmaximalisatie niet haaks op elkaar staan, maar dat zij elkaar juist versterken? En wist u dat een slimme duuzame aanpak kan leiden tot indrukwekkende kostenbesparingen? De beurt aan de controller om een mening te geven over de stand van zaken.





