Wat moeten we aan met die gekke Grieken?

0 reactie(s) | Tekstgrootte:

Gerelateerd:

• Nederlandse bedrijven verbeteren werkkapitaal
• Arbeidskosten met helft terugdringen, het kan!
• De controller anno 2010
• Meer nadruk op werkkapitaal betaalt zich niet uit
• Controller kan bonuscultuur doorbreken

In 1997 had ik in het controllersblad TAC een artikel met als kop: ‘Hoe Russen en Grieken de rapportage verzieken.’ Dat verhaal ging over hoe het er in de multinationale controlling aan toe ging, maar het is moeiteloos over te zetten naar banken en landen. Een bekende bij een bank vertelde me eens, dat hij in die tijd in Rusland als waarschuwing meekreeg: ‘leen geen geld aan ons, we betalen het toch niet terug.’ Het ging toen prima in Rusland en dus meenden veel bankiers, samen met vele anderen, dat het wel mee zou vallen. Maar het ging even later toch mis en toen was de plaatselijke reactie: ‘zie je nou wel, we hadden je het toch gezegd?’

Zoiets is er ook aan de hand met Griekenland. We wisten allemaal wel dat het niet goed zat, toen het land alsnog aan de euro werd gehaakt, vlak voor de invoering van de eurobiljetten in 2002. Ik herinner me hoe mijn Griekse collega-academici in die tijd half verbaasd glommen. Volgens mij was (en is) de euro een prachtig economisch én politiek fenomeen: hij zou de vrede en welvaart in Europa bevorderen. Natuurlijk, de Griekse financiële cijfers klopten niet, net zo min als die van de Italianen en de Portugezen overigens. Maar het ging toen goed in Griekenland, de Grieken hoorden erbij in Europa en wij zouden ze de juiste mores wel leren.

Tja, de Grieken kregen veel geld uit Europa, ze investeerden onhandig (Olympische Spelen 2004!) en ze consumeerden op te grote voet. De concurrentiekracht was niet goed en er moest flink geleend worden. Daarna kwamen de financiële crisis, het bekennen van leugens over de Griekse cijfers, de hulp van het IMF en de eurozone, nieuwe geldzorgen over Griekenland en het gekibbel over hoe verder. Door ons als Groningse universiteit bevraagde insiders uit het land zelf en de rest van de wereld vinden, dat hier een moeilijk probleem ligt. Maar opvallend is, dat nou net de Grieken onder hen menen dat hun medeburgers gespaard moeten blijven.

‘We zijn niet zo maar te veranderen’, luidt het commentaar van een Griekse insider bij onze enquête. Ik geloof dat zelf ondertussen ook. Wat al heel lang zo geweest is, een financiële mentaliteit die niet de onze is, verander je niet eventjes. Laat de Grieken dus maar uit de euro ontsnappen. Natuurlijk, de euro krijgt dan een tik, maar die staat nu toch hoog. Economisch gezien is het voor overblijvers in de eurozone ook even niet fijn, dat klopt. Maar we kunnen het beste nu doorpakken. Gelukkig doet een land als Turkije het buiten de eurozone anno 2011 prima. En trouwens, het is maar goed dat de Russen niet in de euro zitten…

Tot slot nog iets over wat een controller hiermee moet. Allereerst kan hij/zij de omzet, kosten, activa en financiering verbonden aan Griekse activiteiten onder de loep nemen. Ik heb over dit soort zaken al eerder geschreven voor Controllers Magazine, vandaar dat ik me nu richt op het - meer acute - werkkapitaal. Daarbij doet met name het debiteuren- en crediteurenbeheer ertoe, gezien de uitbundige kredietverlening in Griekenland. Een controller kan dus denken aan zaken als versnellen of vertragen van interne en externe betalingen, uitsmeren en opknippen van termijnen, alsmede kien zijn op leasing en factoring. Zijn dit open deuren? Ik hoop het!

Wim Westerman, 1 juni 2011

Dr. W. Westerman is universitair docent financieel management bij de Faculteit Economie en Bedrijfskunde van de Rijksuniversiteit Groningen en fellow bij het Centre for International Banking, Insurance and Finance (CIBIF).