Controllers, bedenk een winterbandenvariant

Allemaal leuk die verhalen over een nuttige functie van de controller. Heb je echter een baas die van zich zelf vindt dat hij alles beter weet dan heb je vroeg of laat een probleem; vooral als hij prat blijft gaan op zijn academische status en je confronteert met een opmerking van " ach ik als academicus, weet wel met dat soort vraagstukken om te gaan". Als je hem vertelde dat het als manager ook een kunst is om met kwesties om te gaan, waarvoor hij niet heeft gestudeerd, had je natuurlijk heibel in de tent. Ik heb er een hartinfarct aan overgehouden.
Dus beste directeur het ga je goed. Eens komt voor jou ook de tijd dat men twijfelt aan je kennis over .....(gladde banden b.v.). Mij maakt het allemaal niet uit. Mijn kennis heb ik door deze episode in mijn leven kunnen omzetten in klinkende munt; dit ondanks/dankzij het gemis aan het ó zo vereiste overleg met zo'n zelf-ingenomen directeurtje.
Hij moet -inmiddels op een aanzienlijk lager niveau sappelen voor z'n kostje terwijl ik al tien jaar mijn eigen gang kan gaan en daardoor rijkelijk ben beloond.

Een leuk prikkelend stukje en ook een waarvan ik in de dagelijkse realiteit de consequenties heb mogen merken. 4 maanden terug een leuke goedkope vakantie geboekt in Duitsland. Vervolgens onlangs geconfronteerd met het nieuwe winterbandenbeleid in Duitsland, waardoor ik bijna gedwongen was om winterbanden te kopen voor mmer dan 500 Euro of een auto te huren met winterbanden voor 400 Euro tot zich op het laatste moment een mogelijkheid voordeed om winterbanden te huren, waardoor de schade beperkt kon blijven tot 200 Euro meer. Ja de bandenindustrie heeft met die plicht voor Duitsland ook de Nederlanders die een uitstapje willen maken met de eigen auto goed te pakken gehad. Vrijwel nergens in de Randstad waren nog behoorlijke winterbanden te vinden om te huren en ook konden veel leveranciers geen winterbanden meer leveren voor de kerst.

Om terug te komen op de rol van de controller. Een controller is een adviseur van het management. De meerwaarde zit hem vooral in de proactieve invulling van de controllerrol. Dit is de invulling waarbij men anticipeert en probeert risico's te voorzien en de scenario's om op zo'n goed mogelijke wijze voor het bedrijf en zo winstgevend en veilig mogelijk het bedrijf te loodsen naar een veilige toekomst. Het vakgebied van de controller beperkt zich niet tot alleen financiën maar omvat alle aspecten van strategie, marketing, kennis van de keten, kennis van de processen (kernprocessen en ondersteunende processen), financiële aspecten, fiscale aspecten, ICT-aspecten, informatiestromen intern en extern gericht. Iemand die denkt dat marketing niet tot de controllerfunctie behoort heeft het vak van controller nog niet goed begrepen, iets wat ik niemand kwalijk neem omdat de echte controllerfunctie helaas in veel organisaties nog niet goed is ontwikkeld. Vaak komt dit omdat men in die organisaties niet werkt met echt voor het controllervak opgeleide controllers. Op LinkedIn is in veel discussiegroepen om die reden al geklaagd over het niveau van ""controllers"" qua functiebenaming, doch feitelijk functionerend op het niveau van een aspect-assistent controller.
Organisaties die denken goedkoop uit te kunnen zijn zijn daardoor vaak duurder uit.

Het voorbeeld van de winterbanden maakt duidelijk wat de rol van de controller zou moeten zijn , maar ook dat een controller hoe goed hij ook is toch altijd voor onverwachte verrassingen komt te staan met zijn organisatie omdat niemand volledig de toekomst kan voorspellen.

Als ik als controller werkzaam zou zijn geweest in de autobandenbranche dan zou ik waarschijnlijk al vanuit mijn volgen van ontwikkelingen in de markt op de hoogte zijn geweest van de ontwikkelingen om winterbanden verplicht te stellen in Duitsland. Ik had dan kunnen adviseren om grootschalig afspraken te maken met leveranciers in de keten over leveranties. Ik had ook onzeklanten via mailingen kunnen informeren over de situatie in Duitsland en kunnen wijzen op de mogelijkheden tot koop of verhuur voor hun auto en tijdig kunnen beschikken over de juiste aantallen van velgtypen en bandtypes voor de klanten. Dat zou kunnen leiden tot een extra grote omzet vor et bedrijf dat ik zou hebben geadviseerd als controller.

Anderzijds laat het voorbeeld zien dat wanneer je de markt niet goed hebt gevolgd je plotseling geconfronteerd kan worden met situaties die je niet hebt voorzien. Dan is het zaak om zo snel mogelijk te werken aan een alternatieven scenario om te zien welke optie het beste uitpakt in die situatie.

De opties waren

niets doen, boetes riskeren in Duitsland , (40 minimaal mogelijk 80 en negatieve aantekening en risico van niet verder mogen rijden met frustratie als gevolg) en hopen op geen sneeuw op de weg, deze optie lijkt niet gewenst daar de lokatie bijna zeker een sneeuwlokatie is geworden door de recente sneeuwval

niets doen in Nederland, met de trein naar Duitsland en in Duitsland een auto huren met winterbanden

Winterbanden kopen , een dure optie vanwege het feit dat de auto oud is en mogelijk volgend jaar wordt ingeruild.

Winterbanden huren, in randstad niet mogelijk
doch via internet wel mogelijk elders in Nederland voor 200 Euro

Een auto huren in Nederland met winterbanden, kost 200 Euro extra voor de winterbanden naast 300 huur

In de onderhavige kwestie werd uiteindelijk besloten om de banden te huren. De controller heeft a.h.w. de ondernemer geloodst door de situatie en de alternatieven op een rij gezet en de ondernemer laten beslissen.

De goedkoopste optie was mogelijk niets doen en hopen op een sterke dooiperiode waarbij gewoon op zomerbanden kon worden gereden. Daar die kans te klein werd geacht is gekozen voor het beste scenario, voor zover dit te voorzien was. De ondernemer is wel een dure investering in winterbanden bespaard gebleven.

Dit is wat ik bedoel met de meerwaarde van een proactieve controller, de controllerservice waarin mijn bedrijf zich al jaren heeft gespecialiseerd.

Walter Jongenelis QC.

Applicontrol Controllerservice

Prikkelend stukje, maar ik deel de visie niet helemaal. Winterbanden zijn niet alleen veiliger omdat het ons is 'aangepraat' en er een sterke lobby heeft plaatsgevonden,maar ook aantoonbaar gemaakt kan worden. Heb je zelf al eens een remtest gedaan op een gald wegdek (er hoeft nl. niet eens sneeuw te liggen) met een auto met en zonder winterbanden? Het verschil is echt enorm en overtuigend. Doordat consumenten de toegevoegde waarde zien en ervaren gaan ze tot aanschaf over en niet alleen vanwege marketing en lobby. Neemt niet weg dat controllers ook (meer) op zoek zouden moeten gaan naar het leveren van toegevoegde waarde. Echter, de klant zal er snel doorheen prikken als hij het gevoel krijgt met marketing-achtige controldiensten of -producten te maken te hebben.

Goed voorstel om de controller samen met het management te kijken naar business. Zo kan de controller zijn toegevoegde waarde laten zien: het (verantwoordelijk) management bepaalt welke koers er wordt gevaren en de 'winterbandenvariant', de controller kan hem/haar ermee helpen om de keuzes te maken. Denk aan de uitwerking van business cases, het zien van het groter geheel (als je aan dit knopje draait, dan gebeurt er dit), de risico's etc. etc. De praktijk leert dat de controller niet standaard in het proces van het bedenken van een 'winterbandenvariant' wordt betrokken. Vandaar eens met de opmerking 'controllers, kom uit de luie bureaustoel'. Om in het voorbeeld van winterbanden te blijven: ik heb aan den lijve ondervonden dat het wel degelijk handig is in de winter. Waar ik vorig jaar van de oprit afgleed en allerminst 'in control' was, kon ik nu beheerst en wel de weg op. Zo werkt het ook met managers: controllers laat eens merken wat de manager aan je kan hebben. Dat kan met het stellen van de simpele vraag waar ze mee bezig zijn en hoe jij je ze daarmee kan helpen. Eerder heb ik voor het controllersmagazine een artikel geschreven dat dit onderwerp raakt: 'de controller als moneymaker' ( http://www.controllersmagazine.nl/themas/3749/trends/artikel/4186/controller-als-moneymakervan-after-the-fact-naar-before-the-fact-control.html ). Dit gaat over de toegevoegde waarde van de controller en het is net als winterbanden: dat moet je verkopen!

Andre
Zeer terechte vraag. Qua innovatie en inspelen op angst zit het wel goed. Zo hebben wij een technologie ontwikkeld die in staat stelt om met gewoon water schoon te maken, zonder chemicalien toe te voegen (schoonmaakmiddelen worden door veel organisaties en instanties als hazardous materials beschouwd). Het wettelijk verplicht stellen is helaas wat lastiger en langduriger en moeilijker als een enkel bedrijft te beinvloeden.
groeten

Bij deze de vraag aan Toin i.v.m. het boemerang effect: Hebben jullie al een "winterbandenvariant" bedacht?

Jammer dat Toin vergeet dat de banden nu nog steeds hetzelfde aantal kilometers meegaan alleen dat de periode verdubbeld is. Als leverancier van de banden draai je nu even meer omzet maar vervolgens laat de vervolgomzet langer op zich wachten. Het voordeel blijft dus maar beperkt? Echter garages wrijven zich natuurlijk in de handen bij dit soort initiatieven.

Ik ben het met Toin Jansen eens dat er een kans ligt voor bedrijven om zelf nieuwe niches te creeren. Iedereen kan daarin meedenken, en een bedrijfsbrede idee-inzameling kan wel eens verrassende ideeen opleveren. Ik ga met Robin K mee dat marketing zoiets inderdaad zou moeten coordineren en uitwerken. Productdifferentatie is al lang gemeengoed in de industrie. Met name softwarebedrijven weten hun gebruikersmogelijkheden altijd eindeloos te differentieren, en zijn professionals in het uitmelken van klanten. Wellicht kunnen andere branches hier nog wat van leren.

Leuk stukje, maar volgens mij is dit niet de taak van de controller. Dit is meer iets voor marketing.