Het leven na de kredietcrisis

2 reactie(s) | Tekstgrootte:

Gerelateerd:

• Help, de crisis is voorbij!
• Docters van Leeuwen: crisis kan weer gebeuren

Enige tijd geleden vroegen we ons nog af of er nog leven na de kredietcrisis was. En mocht er toch nog leven zijn, dan zou de kwaliteit van leven mogelijk allerbelabberdst zijn. Niet voor een paar maanden, maar voor vele jaren. En zou de wereld er drastisch anders uit moeten gaan zien. Dit zou de kans zijn om de koe bij de horens te pakken en alles grondig te veranderen!

Knock-out
De complete financiële sector was met een keiharde knock-out gevloerd. De scheidsrechter hoefde geeneens meer tot tien te tellen. Lehman Brothers en andere gerenommeerde en minder gerenommeerde IJslandse financiële instellingen gingen failliet. AIG, ING en HBOS stonden op omvallen en moesten met bijna blanco cheques van de ondergang gered worden. De beurzen deden niet een stapje terug, maar werden zowat de donkere middeleeuwen weer ingegooid. De Amerikaanse en Europese automotive industrieën lagen stil op hun zij op de grond te wachten tot de toreador de doodsteek kwam uitdelen. En de overheid? De overheid trok sinds mensenheugenis de grootste wissel op de toekomst van de mensheid door onvoorstelbaar grote bedragen te lenen om alles en iedereen te redden.

Veranderingen
Menig minister, politicus, recensent en hoogleraar heeft geroepen dat het roer om moest. Niet een klein beetje, maar geheel om. Nu was het de kans om alles anders en beter te gaan doen. Alle fouten uit het verleden konden nu gerepareerd worden. Het milieu kon gered worden door de benzine slurpende auto’s van de weg te halen en de hoge CO2-uitstoot terug te dringen. De onacceptabele bonussen van de topmanagers van financiële instellingen en beursgenoteerde ondernemingen konden nu eindelijk aangepakt worden. Het risicomanagement van de financiële instellingen zou drastisch op de schop moeten. De arbeidsmarkt zou opengebroken worden om de al lang geëiste flexibiliteit te krijgen. De Amerikaanse automotive industrie moest van de regering kleine, energiezuinige auto’s gaan produceren in ruil voor het in leven houden van deze mastodonten. De financiële sector moest intern schoon schip gaan maken in ruil voor steunmaatregelen. Kortom, noodzakelijke veranderingen te over die voortvarend uitgevoerd moeten gaan worden

Huidige stand van zaken
En anno augustus 2010, waar staan we nu? Kunnen we de balans al opmaken of is het nog te vroeg? Moeten we het Nederlandse parlement en de aanstaande regering gewoon de tijd geven om in alle rust na te denken over de gewenste bezuinigingen? Of maakt het niet wat ze in Den Haag verzinnen, want in Brussel en Washington worden de grote lijnen uitgezet en wij hebben maar te volgen. Misschien is dat maar beter ook.
Ik ben trouwens bang dat we wereldwijd het momentum hebben verloren. Volgens mij verandert er niet zo veel. Ja, er zijn de afgelopen periode een stuk meer kleine zuinige auto’s verkocht. Maar het zijn er zo veel dat de Nederlandse overheid belastingfaciliteiten voor deze auto’s mogelijk weer gaat inperken. De afgelopen periode zijn er ook veel artikelen in de krant verschenen over bestuurders bij ZBO’s en andere met overheidsgelden gefinancierde instellingen die meer verdienen dan de Balkenende-norm van € 181.000. Men heeft nu besloten om de norm met € 50.000 te gaan verhogen. Ook de Basel III voorstellen van het Basel Comité zijn nog even in de ijskast geparkeerd in afwachting van betere economische tijden. Maar die voorstellen waren toch bedoeld om banken weerbaarder te maken en te zorgen dat ze tegen een stootje kunnen. Begrijpt u het nog? Wat is er nodig om noodzakelijke veranderingen door te voeren?