reacties 1 reactie(s) | Tekstgrootte: tekst kleiner tekst groter
03 mrt 2010 - A sence of urgency. Zouden de Grieken dat gevoel nu hebben? Wanneer ontstond het gevoel van urgentie bij u, toen u geconfronteerd werd met de wereldwijde kredietcrisis? Kon u het eerst ook niet geloven toen de boel ging wankelen? De optimist in mij kon het zich ook niet voorstellen en toen werd hij wakker…

Crisis
Wanneer is er sprake van een crisis en wanneer ontstaat een gevoel van urgentie? Wanneer bij uw onderneming de vlammen uit het dak slaan? Of als het een klein brandje op de binnenplaats is? Of wanneer het bij overburen brandt, want het kan overslaan?

Nu is het geen brand, maar zijn het ‘schone delicten’, zoals het fêteren van belangrijke afnemers, het verkopen van woekerpolissen, het betalen van ‘facilitating payments’ of het opstellen van ‘side letters’. Wanneer ontstaat nu het gevoel van urgentie dat er iets moet veranderen? Wanneer de anti-corruptiewetgeving wordt aangescherpt, wanneer bij een buitenlandse dochtermaatschappij een corruptie-incident plaatsvindt of wanneer een concurrerende onderneming strafrechtelijk vervolgd wordt wegens omkoping van buitenlandse afnemers.

Of zijn het geen ‘schone delicten’, maar is het een kredietcrisis die aan de andere kant van de oceaan ontstaat. De commissie De Wit breekt nu zijn hoofd erover of we met zijn allen die crisis wel tijdig hebben onderkend en adequaat hebben gereageerd. Recentelijk dacht ik nog aan een hoorcollege dat ik ruim twintig jaar geleden van professor Schilder kreeg. Tijdens dit college gaf hij al blijk van een ‘sence of urgency’ door te waarschuwen voor het ongrijpbare gevaar van financiële instrumenten. Echter de geschiedenis heeft laten zien dat ook hij in de latere jaren dat hij als directielid van De Nederlandsche Bank mede verantwoordelijk was voor het toezicht op de bancaire sector de kredietcrisis niet heeft weten te voorkomen, ondanks zijn voorgevoel.

Verschillende types
Ik heb weleens gelezen dat mensen aan de hand van hun reacties op moeilijke situaties op diverse wijzen zijn in te delen. Sommige mensen zien bij een rode gloed aan de horizon de zon opkomen, terwijl anderen denken dat de boel ergens in brand staat. Ook is in dit soort situaties van belang of u apathisch voor u uit zit te staren of dat u, ondanks de hitte, het hoofd koel houdt, of helemaal hieperdepiep wordt. Zonder de boeken er meteen op na te slaan, denk ik dat de volgende indeling wel enigszins in de buurt komt:

• De struisvogel die alles ontkent en zijn kop zo ver mogelijk in het zand steekt om het nader onheil maar niet te hoeven zien.
• De houthakker die met zijn botte bijl in de wilde weg gaat lopen slaan.
• De angsthaas die zich angstig terugtrekt op zijn kamer en zich niet meer verroert.
• De ijzervreter die strijdend en op zijn sigaar bijtend ten onder wil gaan.
• De kip zonder kop die kakkelend rond rent zonder enige waarde toe te voegen.
• Don Quichot die actief en vol zelfvertrouwen met het compleet verkeerde bezig is.

Misschien dat u nog een paar mooie benamingen kunt bedenken.

Dit kan mooi gevisualiseerd worden door een grafiek te tekenen waar op de twee assen het handelen van een persoon kan worden afgezet tegen zijn visie op de toekomst. Vul nu eens voor de grap de namen van enkele sleutelfunctionarissen in uw onderneming in dit overzicht in. Het werkt best verhelderend om te zien van wie uw onderneming het in deze periode niet moet hebben! Nu niet meteen dit overzicht geanonimiseerd met de interne post naar de Raad van Commissarissen sturen met het verzoek om de CFO naar huis te sturen, omdat hij naar alle waarschijnlijkheid een houthakker is die gemist kan worden.

Wat voor een type bent u trouwens?

 

Auteur: Frank Erkens

Reageer hieronder op dit weblog!
Print Doorsturen

1 reactie(s)

De door u genoemde types zijn archetypen die in ieder mens aanwezig zijn.
Zo ken ik een directeur van een onderzoeksbureau die eerst deed alsof zijn neus bloedde toen hij betrapt werd (de struisvogel). Toen het een rechtszaak werd probeerde hij deze te winnen door met groffe leugens aan te komen in een sneue poging de klager te diskwalificeren (de houthakker). Hij wilde ook niet meer op fatsoenlijke wijze praten met zijn tegenpartij (de angsthaas). Toen duidelijk werd dat zijn tegenpartij zich niet uit het veld liet slaan wilde hij zijn tegenpartij 'lachend slopen' (de wannabe ijzervreter). Tot op de dag van vandaag werkt de bewuste directeur voor de compleet verkeerde marktpartijen, zichzelf wijsmakend dat hij aan de 'goede kant' staat (Don Quichot).
Typisch, is het niet?

Phoenix 26-01 17:13

Reageren

Uw reactie *

HTML is uitgeschakeld

Uw naam *
Uw e-mailadres *
uw e-mailadres zal verborgen blijven
Toon mijn e-mailadres
E-mail mij als er na mij gereageerd wordt. Nee
Eerste reactie na mij
Alle reacties na mij
Veiligheidscode *

Neem alleen de eerste 4 zwarte cijfers over
* = verplicht veld

Over Frank Erkens

Frank Erkens is managing director van Holland Integrity Group BV.

Controllers vacatures

Opinie: Duurzaam ondernemen

Wist u dat duurzaamheid en winstmaximalisatie niet haaks op elkaar staan, maar dat zij elkaar juist versterken? En wist u dat een slimme duuzame aanpak kan leiden tot indrukwekkende kostenbesparingen? De beurt aan de controller om een mening te geven over de stand van zaken.

Poll