Nu met pensioen, later werken tot je dood!

Natuurlijk willen we werken nadat we onze 65ste verjaardag gepasseerd zijn. En zelfs wel meer dan die twee zielige jaartjes. Ik zit meer aan 14 tot 16 jaar te denken. Maar, dan moeten we er wel wat voor terug krijgen. En wel dat we al die vrije tijd waarover we kunnen genieten na ons pensioen, mogen gebruiken als we nog jong zijn.
Ik stel daarom voor om in de toekomst pensioen toe te kennen vanaf je 30ste tot en met 45ste jaar. Dit heeft enorm veel persoonlijke en maatschappelijke voordelen. Allereerst krijg je tijd om iets leuks te doen in de bloei van je leven. Weg met al die regelingen rondom en overheidsponsoring van sabatticals.
Als men tussen zijn 30ste en zijn 45ste niet meer hoeft te werken, kunnen ouders eindelijk voldoende tijd besteden aan de opvoeding van hun kinderen. Opvoeding hoeft dan namelijk niet meer tussen twee drukke banen in te worden gepland. Weg met burnouts! Weg met al die kosten van jeugdzorg en de maatschappelijke kosten van jeugdcriminaliteit.
Na je 45ste mag je weer aan de slag. Omdat al die dertigers en vroege veertigers met pensioen zijn, zullen er volop banen zijn voor de oudere werknemers. Weg met leeftijdsdiscriminatie van 45-plus werknemers: bedrijven zullen om ouderen staan te springen.
En om het economisch systeem draaiende te houden, werk je door tot je er letterlijk bij neervalt. Weg hoge kosten van gezondheidszorg. Werk houdt je gezond en indien je niet gezond bent, wordt de kostbaarste ziekteperiode aanzienlijk ingekort.
Zoals je ziet zijn er alleen maar voordelen. Slechts één groep grijpt naast de prijzen. Ben je ouder dan 45, zoals ikzelf, dan heb je pech. En mooi geen overgangsregeling of ander soft gedoe. Wij 45 plussers mogen gewoon doorwerken met de gedachte dat onderzoek heeft aangetoond dat werkende mensen over het algemeen gelukkiger zijn dan mensen die niet werken.
Reageer hieronder op dit weblog!
6 reactie(s)
De demografie (zie CBS) laat zien dat er in de leeftijdsgroep 30 - 45 jaar meer mensen zijn dan in de leeftijdsgroep 65 - 80 jaar.
Om die reden alleen al zou er meer pensioen aan 30-45 jarigen worden uitgekeerd dan aan 65+.
Beste lezers
Ik begrijp dat ik met dit idee een aantal 'natuurwetten' in de pensioenfinancieringslogica breek. Bijvoorbeeld het oer Nederlandse principe dat je eerst iets moet verdienen voordat je het mag uitgeven. Of je nu je pensioengeld in het begin van je carrieren krijgt of aan het einde: het kost evenveel en je inkomsten over de periode van je carriere zullen ongeveer gelijk zijn.
groeten
Toin
Ik vind het idee van Toine Jansen zo gek nog niet. Deze man heeft visie, een echte visionair om maar te zeggen.
Als een academicus op een leeftijd van 26 jaar gaat werken en van zijn 30 tot 45 jaar "pensioen"geniet om daarna tot zijn dood te werken, wat gebeurt er dan ?
Hij heeft 4 jaar pensioenpremie betaald van een laag salaris. Het opgebouwde pensioen is laag.
Stel hij verdient euro 2400 per maand en betaalt een pensieoenpremie van 20% wat euro 480 per maand is. Dat is 12 x 480 = euro 5760 per jaar en dat 4 jaren lang is euro 23040.
Hiervan wil Toine 15 jaar een uitkering. Dat is 23040 : 15 = euro 1536 per jaar en 128 euro per maand.
Bij deze royale uitkering ben je genoodzaakt om een vriendin/echtgenote te zoeken die iets minder nadenkt en beter kan rekenen en levenslang werken voor 2 personen of meer.
Geachte Toine Jansen,
Bij een groot bedrijf waar ik een aantal jaren werkte mochten de medewerkers van de ICT niet meer met lunchpauze.
Argument van het management: het kost veel te veel tijd om ze weer bij te scholen.
Probleem is wat serieuzer: als een academicus zonder ervaring (start bij zeg 26 jaar) vier jaar ervaring opdoet en dan zo'n jaar of tien, 15, niets meer doet, is hij/zij niet geschikt meer voor herintreding in het arbeidsproces.
De vele vakatures zullen slechts kunnen worden ingevuld met buitenlanders.
Er zal dus wat water bij de wijn moeten worden gedaan: van je 30e tot je 45e op de top van je kunnen een forse deeltijdstudie volgen als voorbereiding op de tweede periode.
Ook zullen er ook nog wat mensen zijn die tussen hun 30e en 45e niet veel anders te doen hebben en wel graag willen werken. Dat leidt tot oneerlijke concurrentie op de arbeidsmarkt na 10, 15 jaar.
En tenslotte heb je nog te maken met internationale concurrentie van landen waar iedereen gewoon van zijn 20e tot zijn 60e serieus werkt, in die tijd van baan verandert, permanente educatie volgt (RA's en AA's, advocaten, ICT-ers, medisch personeel) en ook zijn er nogal wat beroepen waar je fysiek sterk moet zijn en na je 45e niet meer zo makkelijk aan de slag kan komen.
Om over de voorfinanciering van het plan maar te zwijgen. Als ik 45 ben en een hoge inhaal/omslag premie moet gaan betalen in samenhang met hoge koste voor studerende kinderen en zo, emigreer ik toch gewoon.
Tenslotte: in het Verenigd Europa zal niet iedereen enthousiast zijn over het plan.
Dus na enige aanpassing van het voorstel zal gelden
Het Kan, Het Is Zinvol, Dus Mag Het Niet.
Ter vergelijking: we kennen ook: het mag en het is zinvol, DUS kan het niet.
Of: Het mag en het kan, maar dan is het totaal niet zinvol (Maar wel verplicht !)
Ach jee, de laatste zinnen hebben betrekking op het beleid in overbureaucratische organisaties.
Leuk om wat te kunnen filosoferen, dat moet in het lijfblad ook mogelijk zijn.
Vriendelijke groet,
Jan Weezenberg
Een geweldig idee! Out of the box thinking. Dit is echt systeemdenken; niet meer oppotten voor je oude dag, maar gelimiteerd aan je geschatte inverdien capaciteit genieten van de lichameljke mogelijk-heden die een ieder heeft op zijn 30e.
Of het nu direct 15 jaar zou moeten zijn; 10 jaar lijkt mij om te beginnen ook aardig. En een einddatum van 75 lijkt mij meer bij de fysieke capaciteiten van het menselijk lichaam passen.
Na je 75e wil je misschien niet meer anders, omdat Arbeit Frei macht..
Is die Toin Jansen nu helemaal van de pot gerukt!!! Werken tot je dood neervalt, wat een SLECHT idee!!! Als meneertje Jansen wil doorwerken tot hij dood neervalt, dan mot hij dat zelf weten, maar ik wil na mijn 65ste genieten van een mn pensioen.
Reageren
Over Toin Jansen
Toin Jansen is ex-controller bij Tennant en een vaste auteur van Controllers Magazine, onder meer van de artikelenreeks 'Ik las het in HBR'.
Opinie: Duurzaam ondernemen
Wist u dat duurzaamheid en winstmaximalisatie niet haaks op elkaar staan, maar dat zij elkaar juist versterken? En wist u dat een slimme duuzame aanpak kan leiden tot indrukwekkende kostenbesparingen? De beurt aan de controller om een mening te geven over de stand van zaken.





