reacties 1 reactie(s) | Tekstgrootte: tekst kleiner tekst groter
04 nov 2009 - Gebrek aan focus teistert bedrijven. Organisaties worden geleefd door een veelheid aan prioriteiten. Zeker na de, door de economische recessie afgedwongen ontslagrondes, speelt dit probleem nog sterker op: het aantal beschikbare mensen neemt sneller af dan het aantal veranderprojecten.

Als alles belangrijk is, is niets meer belangrijk. Een staat van algehele verwarring is daarom niet vreemd binnen veel ondernemingen. ‘So what !?’....vraag je jezelf als lezer af. Je bent als controller net zo goed slachtoffer van dit fenomeen.

Hoogstwaarschijnlijk poog je samen met de general manager, het mes te zetten in het aantal initiatieven. In ieder geval blokkeer je, met de hand stevig op de knip, de start van een groot aantal veelbelovende nieuwe initiatieven. Desondanks blijft het een zootje.

Maar als je gaat graven naar de ´root cause´ van de wanorde... de slordige processen binnen het bedrijf, zul je tot de conclusie komen dat er een nijpender probleem is dan het gebrek aan focus. Wat mij, jullie en het bedrijf van vele anderen teistert, is het feit dat veel initiatieven niet volledig worden afgerond.

Teams starten steeds weer vol jeugdig enthousiasme nieuwe veranderprojecten, om vervolgens na 60 tot 80% van het project te blijven steken in de modder van de harde realiteit: echt veranderen is niet eenvoudig. En, hoewel het uitermate irritant is om oud Hollandse gezegden aan te halen, kan ik nu de verleiding niet weerstaan: 'de laatste loodjes wegen het zwaarst'.

Met de finish aan de overkant van een enorme drijfzandpoel in het zicht, verschijnt voor het projectteam veelal de verlossing aan de linker- of rechterzijde: een nieuw veranderinitiatief. En aangezien starten vele malen leuker is dan afronden, rent men achter de nieuwe prioriteit aan.....een breiwerk van losse eindjes achter zich latend.

Controllers... het is inderdaad goed om het aantal initiatieven in de klauwen te houden. Maar het is belangrijker om af te dwingen dat bestaande initiatieven ook daadwerkelijk afgerond worden. Hoewel ik een groot promotor ben van vertrouwen moet de controller in de eindfase van projecten niets en niemand vertrouwen.

De dodelijk vermoeide projectleider zal met droge ogen en met zijn hand op zijn hart verkondigen dat het project klaar is, zodat hij lekker het drijfzand kan omzeilen op weg naar een nieuwe sappig groene uitdaging. Controle is hier een must en de controller kan met onverbiddelijkheid iedereen in de organisatie een grote gunst verlenen. Als dit niet doordringt bij de naar nieuwe projecten snakkende managers, pas dan gewoon een bewezen inprintingstechniek toe. Geef ze een vel papier en laat ze honderd keer opschrijven: ´Ik mag pas een nieuw project starten, als ik het oude project volledig heb afgerond´.

Auteur: Toin Jansen

Reageer hieronder op dit weblog!
Print Doorsturen

1 reactie(s)

Ja, strafwerk, dat zal ze leren.... Mijn suggestie (zie het boek Implementeren) is om als laatste projectfase te benoemen "applaus halen". En natuurlijk nooit een project starten dat langer duurt dan 12 maanden. Dus, als je binnen 12 maanden geen applaus hebt gekregen, sta je bekend als projectleider van een mislukt project. Stimuleert dat?


Reageren

Uw reactie *

HTML is uitgeschakeld

Uw naam *
Uw e-mailadres *
uw e-mailadres zal verborgen blijven
Toon mijn e-mailadres
E-mail mij als er na mij gereageerd wordt. Nee
Eerste reactie na mij
Alle reacties na mij
Veiligheidscode *

Neem alleen de eerste 4 zwarte cijfers over
* = verplicht veld

Over Toin Jansen

Toin Jansen is ex-controller bij Tennant en een vaste auteur van Controllers Magazine, onder meer van de artikelenreeks 'Ik las het in HBR'.

Opinie: Duurzaam ondernemen

Wist u dat duurzaamheid en winstmaximalisatie niet haaks op elkaar staan, maar dat zij elkaar juist versterken? En wist u dat een slimme duuzame aanpak kan leiden tot indrukwekkende kostenbesparingen? De beurt aan de controller om een mening te geven over de stand van zaken.

Poll