Opleidingen tijdens een recessie?

0 reactie(s) | Tekstgrootte:

Gerelateerd:

• Sociale netwerken winnen belang op werkvloer

Zoethoudertjes
De zoethoudertjes zitten anders in elkaar. De medewerkers willen trainen en opleiden, omdat anderen dan ook doen. Daarbij klinkt het interessanter op een feestje. De bedrijven bieden deze zoethoudertjes om de mensen te behouden. Bij beiden ontbreek de werkelijke intentie om te ontwikkelen. De echte ambitie om iets te bereiken.

Bewuste keuze
Koppelen we dit naar strategie, dan heeft de eerste groep visie over kennis en opleiding. De tweede groep handelt meer volgens een ‘contingency model’; reageer naar de situatie. Het is mijn ervaring dat veruit de meeste mensen en bedrijven tot de tweede groep behoren. En, dat is niet slecht, het is een keuze. Al dan niet bewust.

Als ontwikkeling in je genen zit, dat belangrijkste is voor bedrijf en medewerker, waarom ben je er dan niet elke dag mee bezig? Waarom niet één keer per dag reflecteren over je leerdoelen. Jezelf belonen als je iets fantastisch aan jezelf heb veranderd. Jezelf tot het uiterste drijven als je dat niet hebt gedaan. Hard zijn voor jezelf. Wat wees nu eens eerlijk, doe jij dat?

Luxe product
Als dat zo is, dan behoor je tot de eerste groep. Je moet ervoor zorgen dat je dan bij een bedrijf werkt dat ook daartoe behoort. Als dat niet zo is, zie een opleiding dan als een luxe product. Want dat is het ook eigenlijk voor je. En, een luxe product hoort niet thuis in een recessie.

Dus, als (bijna) alle bedrijven hun opleidingsbudgetten schrappen. Als alle medewerkers alleen nog moeten presteren en er geen ruimte is voor groei, dan geef ik de bedrijven groot gelijk. Het was immers geen doel op zich, ontwikkeling. Het was een zoethoudertje.

PS. aan de andere kant, opportunistische mensen, opleidingen zijn wel een stuk goedkoper nu.