Jan Kees de Jager, een toppertje

1 reactie(s) | Tekstgrootte:

Met Wouter Bos als baas kun je Jan Kees de Jager niet kwalijk nemen dat hij tot nu toe moeilijk uit de verf komt. Wat wisten we tot afgelopen week van de man? Dat hij – beschuldigd van rommelen met premies – een wat rommelige entree in de politiek maakte. Dat hij in zijn eerste jaar vooral het geblunder van de Belastingdienst moest uitleggen. En dat hij met verve de slurp- en verpakkingstax verdedigde. Maar als je meer dan een jaar in functie bent en de Volkskrant weet boven een interview niets anders te verzinnen dan de kleurloze kop ‘Ik houd wel van uitdagingen’, dan ben je een behoorlijk kleurloos politicus.

Trefzekere zinnen
In het weekend van 15 november kwamen de leiders van de 20 rijkste landen samen in Washington. Premier Balkenende moest terug naar Nederland wegens het overlijden van zijn vader. Jan Kees de Jager moest namens Nederland de honneurs waarnemen. En daar zat de ‘ICT-personality 2007’ ineens naast Sarkozy, Brown en Bush, met wie hij breedlachend op de foto ging.

Maar de grootste verrassing kwam voor mij toen De Jager ’s avonds in Nova verscheen. Naar mijn weten live (er werd niet gezegd dat het gesprek eerder was opgenomen) legde De Jager in trefzekere zinnen de high lights van de G20-top uit. Misschien nog steeds een tikkeltje kleurloos, maar zo rustig en naturel heb ik Balkenende nog nooit gehoord.

Vier studies
Ik blijk me de afgelopen maanden stevig in Jan Kees de Jager te hebben vergist. De man heeft vier studies afgerond, is de vleesgeworden Zeeuwse spaarzaamheid en loodste zijn ICT-bedrijf met glans door de internet bubble van begin deze eeuw. In politieke kringen geldt hij als toptalent binnen het CDA en wordt hij als toekomstige minister gezien. Het zou mij na zijn optreden in Washington niets verbazen. Maar het zou me evenmin verbazen als hij – zoals indertijd Hans Wijers – na deze kabinetsperiode toch voor een mooie toppositie in het bedrijfsleven kiest.