Betere wereld met meer vrouwen aan de top?
10 reactie(s) |
Tekstgrootte: 
Ik ben opgegroeid in de jaren zeventig en tachtig, een tijd waarin je op school leerde dat jongens en meisjes gelijk zijn. Dat er fysieke verschillen zijn, werd nog net niet ontkend. Maar wat jongens kunnen, konden meisjes net zo goed en omgekeerd. En zo zat ik tijdens handvaardigheid sjaals te breien, een kwaliteit die ik in de loop der jaren weer ben kwijtgeraakt.
Geen kredietcrisis?
Tegenwoordig is het bon ton te stellen dat mannen en vrouwen niet gelijk zijn. Sterker nog, vaak lees je dat vrouwen feitelijk superieur zijn. ‘Mannen zijn jagers, ze zijn op zoek naar de beste deal. Vrouwen zorgen; ze houden de belangen van alle stakeholders in de gaten’, citeert de Volkskrant vanmorgen headhuntersbureau Woman Capital. Conclusie: hadden Nederlandse financiële instellingen wél vrouwelijke bestuurders gehad, dan was de kredietcrisis niet zo ernstig geweest of wellicht nooit ontstaan.
Genoeg vrouwen
ControllersMagazine deed onderzoek naar de diversiteit van de financiële afdeling. De resultaten leest u in het nummer dat op 19 december verschijnt. Laat ik één uitkomst vast verklappen: hoewel vrouwen op de controllersafdeling in de minderheid zijn, vindt het gros van de controllers dat er genoeg vrouwen in hun team werken. Leuk detail: vrouwelijke financials vinden dit in nog grotere getale (80%) dan mannen (74%).
Paradijs
Het is goed te discussiëren over de rol van mannen en vrouwen, hun kwaliteiten en het belang van diversiteit. Ik vind zelfs dat er meer vrouwen naar de top moeten. Maar dat de wereld er dan beter uitziet, geloof ik niet. In de jaren tachtig las ik ‘Het helse paradijs’ van Thea Beckman. Het boek speelt zich af in een grimmige toekomst. De aarde is een onleefbare planeet geworden. Behalve Groenland, dat door louter vrouwen wordt bestuurd en bijna het Walhalla is. De jaren tachtig waren ook de jaren van Margaret Thatcher. Hoewel de wereldpolitiek nog langs me heen ging, voelde ik ergens aan dat in Engeland onder Thatcher nou niet bepaald het paradijs was aangebroken.
Reageer hieronder op dit weblog!
10 reactie(s)
Vrouwen zijn bijna altijd stipter en correcter dan mannen in hun doen en laten. Hun sociaal inlevingsvermogen is beter ontwikkeld. Vandaar ook een overvloed aan vrouwen op HRM functies.
Het relativeringsvermogen is echter een punt waar ze minder in zijn.
Ook als je iets niet met hen eens bent over een bepaald stukje van hun functioner en meent dat te moeten opmerken, menen ze dat je het over hun gehele functioneren en persoon hebt. Dat nemen ze dan ook heel zwaar op. Met drie jaar kunnen ze nog precies vertellen wat je toen zei. Met een kerel kan je met een uur weer een biertje drinken, bij vrouwen zeker niet.
Als vrouwen het niet naar hun zin hebben moeten ze dat met anderen delen en ontstaat een roddelcircuit. Mannen zwijgen en zitten te piekeren wat de strategie is die ze moeten volgen. Tevens zijn vrouwen emotioneler. Gelukkig maar zou ik zeggen, maar dan wel thuis.
Door dit soort zaken zijn er toch meer maanen die ze op hogere functies beter staande kunnen houden.
@ Jan-Willem,
Wederom een interessant punt, maar ik ben bang, dat Nina Brink geen goed voorbeeld is. Zij is immers niet aan de top van Worldonline gekomen; zij was de oprichtster. Ja, het is geen succesverhaal van een vrouw aan de top, maar het lijkt me niet gelieerd aan de sekse van de bestuurder in kwestie. Er zijn ook verschillende mannen geweest, die bedrijven - door henzelf opgericht - te gronde hebben gebracht.
@ Dhr Vahl,
Jazeker! Beleggers moeten denk ik nog wennen aan de mogelijkheid dat vrouwen een belangrijkere rol gaan spelen in de samenleving.
@ Mevr. Sonneveld,
Tot op zekere hoogte ben ik het met u eens. Ik denk dat het m.n. aan de samenstelling van typologiën ligt, binnen een bepaalde cultuur. De sekse acht ik van ondergeschikt belang. Empirisch valt hier weinig over te zeggen, maar vanuit een 'onderbuikgevoel' denk ik dat u over het algemeen wel gelijk zult blijken te hebben.
Volgens mij zit het succes in de combinatie van mannen en vrouwen aan de top. Wanneer bestuur louter uit mannen bestaat, zullen de mannen haantjesgedrag vertonen. Wanneer het alleen vrouwen zijn, wordt er geroddeld en volgt achterbaks gedrag. Verder is het duidelijk dat mannen en vrouwen andere eigenschappen hebben, die allemaal nuttig kunnen zijn in het bedrijfsleven. Een gemengd bestuur lijkt mij de beste optie, aangezien mannen en vrouwen elkaar dan aan kunnen vullen.
Wat te denken van het onderzoek van Peggy Lee en Erika Hayes James. Daaruit blijkt dat de beurskoers van Fortune 500-bedrijven in de periode 1990-2000 sterker daalde als er een vrouw als CEO werd benoemd dan wanneer dat een man was. Het zegt volgens mij meer over beleggers dan over vrouwelijke bestuurders.
http://knowledge.emory.edu/article.cfm?articleid=816
Beste Bernd
Om te bewijzen dat Nancy niet de enige witte raaf is, en ook niet de witste, nog even een iets ouder, maar veel beroemder voorbeeld: Nina Brink. Iemand met jouw deskundigheid hoef ik natuurlijk niet uit te leggen wat voor ‘fantastische’ dingen Nina deed in maart 2000. Is dat wat in het geciteerde rapport wordt bedoeld met “Vrouwen zorgen; ze houden de belangen van alle stakeholders in de gaten”? Als wij dan weer naar Nancy kijken, dan is zij kennelijk ook niet zo vrouwelijk, want zijn medewerkers dan geen belanghebbenden? Wat dat betreft ben ik het met jou eens dat vrouwelijk CEO’s wel heel erg lijken op hun mannelijke collega’s: Eigenbelang eerst!
Beste Jan-Willem,
Ik vind het enigszins kort door de bocht, om Nancy McKinstry als voorbeeld te noemen. Immers: één witte raaf bewijst niet dat alle raven wit zijn. Ik bemerk geen empirische onderbouwing.
Ten tweede, hier een lijstje van succesvolle bedrijven mèt vrouwelijke CEO (hoewel we de term 'topvrouw' niet moeten beperken tot het hoogste uitvoerende ambt binnen een organisatie):
- Brenda Barnes (Sara Lee);
- Anne Mulcahy (Xerox);
- Meg Whitman (eBay);
- Carla Fiorini (Hewlett Packard tot 2005).
Ik durf overigens te beweren, ook zonder enig onderzoek gedaan te hebben naar het personeelsbeleid van bovengenoemde dames, dat zij allen ooit hebben moeten bezuinigen en waarschijnlijk ook gedwongen ontslagen hebben moeten (laten) uitvoeren. Maar dit kan op geen enkel moment een afrekenmodel zijn. Dit voltrekt zich immers toch even zo goed onder mannelijke CEO's?
Even een concreet voorbeeld van een vrouw aan de top:
Nancy McKinstry. De enige vrouw aan de top van alle bedrijven in de AEX-index. Nancy is CEO van Wolters-Kluwer sinds 2003. Het eerste wat zij deed als kersverse hoogste baas was duizenden mensen ontslaan. Na vijf jaar gaat ’t nog steeds slecht met Wolters-Kluwer en gaat zij opnieuw mensen ontslaan (zie berichtje op fd.nl van 5 november 2008: Wolters Kluwer voert bezuinigingen sneller door).
Leuk hoor, zo’n vrouw aan de top.
Beste Boeman,
Noemt u mij eens een succesvol bedrijf zonder vrouwen. Laten we er wel een kwalificatie aan hangen: minimaal 25 werknemers!
Succes.
Reageren
Over Rutger Vahl
Controllers vacatures
Opinie: Duurzaam ondernemen
Wist u dat duurzaamheid en winstmaximalisatie niet haaks op elkaar staan, maar dat zij elkaar juist versterken? En wist u dat een slimme duuzame aanpak kan leiden tot indrukwekkende kostenbesparingen? De beurt aan de controller om een mening te geven over de stand van zaken.
