reacties 0 reactie(s) | Tekstgrootte: tekst kleiner tekst groter
24 mei 2007 - In de politiek is integratie al jaren een gewild en bewogen onderwerp. Hierbij wordt de problematiek meestal met groot fanatisme vanuit één invalshoek bekeken. Die van de overheid of soms zelfs de natie, die ervoor moet zorgen dat 'vreemdelingen' op juiste wijze in onze gemeenschap worden opgenomen. Of de invalshoek van de 'vreemdeling' zelf, die vaak op onprettige wijze geïntegreerd of soms zelfs gedesintegreerd wordt. Het gaat dan vaak over het al dan niet aanpassen aan de cultuur; over de gewenste mate van culturele diversiteit.

Bij ondernemingen is het tijdens de economische dip enige tijd stil geweest rondom integratie. Maar de economie staat weer in volle bloei en de overnameplannen worden haastig afgestofd en uit de kast gehaald. En als je bij ondernemingen praat over overnames, dan praat je over integratie. Het is opvallend hoe weinig aandacht de integratieproblematiek in het bedrijfsleven krijgt. En dit terwijl wel het veelvoud van de jaarlijkse stroom van asielzoekers, elk jaar binnen ondernemingen een veelal onvrijwillige integratie ondergaan.


Rechten
Er is geen vereniging die strijdt voor de rechten van de te integreren werknemer; Amnesty noch Artsen Zonder Grenzen richten zich op deze verloren doelgroep. De enige organisaties die hier aandacht aan schenken zijn de vakbonden. Maar hun insteek is veelal beperkt en eenzijdig: het bewaken van verworven rechten en de het beschermen van de werkgelegenheid.


Nieuwe cultuur
Dus, ondanks het feit dat hele volksstammen onder ons in hun werkomgeving geïntegreerd worden, hoor je niemand discussiëren over culturele diversiteit binnen bedrijven. Zodra jouw onderneming is overgenomen volgt namelijk een onzeker, moeizaam proces waarvan de einduitkomst nagenoeg vaststaat: volledige overgave aan de wetten en grillen van de cultuur van de nieuwe onderneming. In het begin is er nog verzet. Maar de fanatieke, in de ogen van de overnemende partij recalcitrante aanhangers van de bedrijfscultuur van het slachtoffer worden op vakkundige wijze geëlimineerd, al dan niet met een sociaal plan. Een dergelijk eenzijdig opleggen van de eigen cultuur vernietigt helaas veel goeds. Vaak ook de zaken die de waardebepalende factoren waren van de pas gekochte onderneming.


Waarde
Producten en andere zaken worden nog enigszins kritisch beoordeeld voordat ze naar de schroothoop worden verwezen. Maar innovatievermogen, ondernemerschap en flexibiliteit worden vakkundig, vaak met een ERP-systeem als moordwapen, de nek omgedraaid. Het is dan ook niet verbazingwekkend dat onderzoek keer op keer aantoont dat het gros van de overnames niet de waarde brengen die ervoor betaald is. Maar wat koop je voor deze wetenschap als net jouw bedrijf in handen is gekomen van een meute cultuurkillers? Dan wordt een keihard feit duidelijk, dat veel van onze asielzoekers reeds aan den lijve hebben ondervonden: het is een stuk aangenamer om te integreren, dan om geïntegreerd te worden.

 


Reageer hieronder op dit weblog!
Print Doorsturen

0 reactie(s)


Reageren

Uw reactie *

HTML is uitgeschakeld

Uw naam *
Uw e-mailadres *
uw e-mailadres zal verborgen blijven
Toon mijn e-mailadres
E-mail mij als er na mij gereageerd wordt. Nee
Eerste reactie na mij
Alle reacties na mij
Veiligheidscode *

Neem alleen de eerste 4 zwarte cijfers over
* = verplicht veld

Controllers vacatures

Opinie: Duurzaam ondernemen

Wist u dat duurzaamheid en winstmaximalisatie niet haaks op elkaar staan, maar dat zij elkaar juist versterken? En wist u dat een slimme duuzame aanpak kan leiden tot indrukwekkende kostenbesparingen? De beurt aan de controller om een mening te geven over de stand van zaken.

Poll