Wat je kunt leren van de Chinees

0 reactie(s) | Tekstgrootte:

Na jaren van zuur breken nu de jaren van zoet aan. Een cyclus die we de laatste jaren ook bij mijn bedrijf, en vele andere bedrijven doorlopen hebben.

Ik ga geen flauwe opmerkingen over Balkenendes kapper maken, maar de zuur en zoet analogie irriteert mij wel. Zuur zou slecht zijn en zoet goed. Terwijl reeds jaren bekend is dat zoetigheid je gezondheid schade toebrengt, en zuur (mits de juiste kant op draaiend) juist heel gezond is voor ons. Waarom baalt toch iedereen van zure tijden en zit men toch smachtend te wachten op de komst van de zoete periode? De economische wetmatigheid dwingt ons om door beide perioden heen te worstelen. Dit kun je maar beter met plezier doen, anders zit je bijna de helft van de je arbeidsleven depri te wachten op het moois dat ooit moet komen.

Ik zie in mijn werk ook geen fundamenteel verschil tussen de zoete en zure tijden. In beide perioden is er altijd iets wat beter moet. In beide perioden werk je je uit de naad, want de druk is hoog. In zure tijden is het de zorg om de omzetontwikkeling; in zoete tijden groeit de winst niet hard genoeg. Beide perioden hebben hun uitdagingen en charmes. Van alleen zoetigheid vallen de tanden van de organisatie uit en wordt deze veel te dik. Van alleen zure tijden valt de organisatie te snel en te veel af, en wordt het klimaat deprimerend. Van mij mag het allebei, zoet en zuur. Het liefst een beetje gemengd, zodat de kracht van beide smaken elkaar versterken en het venijn wat in beiden zit elkaar kan neutraliseren. Ik vind het een hele uitdaging om de organisatie in zure tijden ook zoet te houden, en in zoete tijden ook zuur.

Zoals met vele andere zaken waren de Chinezen ons reeds duizenden jaar voor in deze 'wijsheid'. Voor hen is de combinatie van zoet en zuur een zeer natuurlijke. Bestel maar eens een nummertje 14 bij je lokale afhaalchinees... dan kun je proeven hoe lekker het smaakt.