Blijf weg van het strand!

0 reactie(s) | Tekstgrootte:

1. Huidkanker
Heerlijk, die zon! Maar het gaat hier wel om straling uit de grootste kerncentrale van dit zonnestelsel. Bouw de blootstelling dus langzaam op. Wie in één klap een overdosis UV oploopt, verbrandt niet alleen, maar vergroot ook zijn kans op kwaadaardige moedervlekken (‘melanomen’). Goed voor rond de vijfhonderd doden per jaar.

2. Zonnesteek
Of beter: hitteberoerte, want ‘zonnesteek’ wordt meestal te snel geroepen.Te weinig drinken, veel te veel zon, een beetje inspanning en onze lichaamsthermostaat kan het niet meer aan. De zweetklieren weigeren dienst en eenmaal boven de veertig graden gaan onze oververhitte hersenen onzin uitslaan; we worden misselijk, zwalken op de benen, krijgen kramp en vallen om. Mocht u dat zien: in de schaduw leggen, flink nat houden en indien mogelijk ijsklontjes onder de oksels of in de zwembroek. Als er niet snel wordt opgetreden, kan een zonnesteek dodelijk zijn. Vooral kleine kinderen lopen risico – en wollige knaagdieren, overigens. Maar die horen überhaupt niet op het strand.

3. Bacteriën
De zee ruikt fris, maar is dat allerminst. De in het zeewater rondzwemmende bacteriën (overigens meestal afkomstig uit afvalwater) zijn inmiddels van alle moderne ongemakken voorzien. Vorig jaar brak er in de VS paniek uit toen zwemmers besmet bleken te zijn met een stam van Staphylococcus aureus (goed voor de verschillende hardnekkige infecties) die bestand was tegen de meest gebruikte antibiotica.

Even op het zand gaan zitten dan maar? Onderzoekers van het Center for Disease Control bestormden het strand, namen overal monsters en ontdekten dat deze Meticiline Resistente S. Aureus (MRSA) zich ook in het zand had genesteld. Na enige weken intensief gebruik bevat strandzand overigens vaak opmerkelijk hoge concentraties Esschericia coli – een onschuldige bacterie voor wie kerngezond is; maar iemand met een beetje minder weerstand kan beter geen kuil gaan graven met zijn blote handen. Er zijn E. coli-varianten waar je goed misselijk van kan worden. Maar dat kan ook dat laatste waterijsje zijn geweest.

4. Kwallen
Kijk, daar hebben we een vijand van formaat. Kwallen maken wereldwijd een paar honderd dodelijke slachtoffers per jaar. Hollandse zwemmers komen meestal met de schrik (en veel pijn) vrij, maar in Zuidoost-Azië en Australië moeten ze ernstig oppassen voor de zeewesp of dooskwal (in Australië: boxed jellyfish). Deze bezitten armen van tientallen meters lang en de steek van deze kwal (eigenlijk gaat het om tientallen verschillende soorten) is uiterst pijnlijk. Wie echt goed verstrikt raakt in zijn armen heeft nog een paar pijnlijke minuten te leven. Er komen nog steeds dodelijke kwallensoorten bij.

5. Stromingen
Dankzij onze dappere strandwachters maken verraderlijke stromingen in ons land vrijwel nooit slachtoffers. Overmoedige zwemmers die vlakbij een pier het ruime sop kiezen en meegesleurd worden (elke mooie zomerdag zijn dat er rond de honderd), komen er meestal met een standje van af. Al vallen er ieder jaar wel een paar dodelijke slachtoffers. Maar houd er rekening mee dat deze service elders op aarde dun gezaaid is. In de Verenigde Staten bijvoorbeeld veroorzaken stromingen jaarlijks rond de honderd doden. Zelfs ervaren surfers kunnen daar in de problemen komen door onverwachte rip currents: sterke, nauwe stromingen die vanaf de kust tot ver in zee lopen.
Mocht een dergelijke ‘muistroom’ u angstwekkend ver van het strand hebben meegevoerd, probeer dan niet uit alle macht terug te zwemmen (dat is tegen de stroom in, dat kost alleen maar energie), maar zwem parallel aan de kust, weg van de stroom. En zwaai voor hulp…

6. De haai
De haai is natuurlijk het meest tot de verbeelding sprekende gevaar. Jammer dat het aantal doden door haaien wereldwijd erg meevalt: slechts enkele gevallen per jaar. Daar staat tegenover dat de mens jaarlijks duizenden haaien vangt en opeet.
De enige echt gevaarlijke haai die zo nu en dan welbewust een zwemmer bijt, is de witte haai. Dat komt waarschijnlijk doordat hij zwemmers verwart met zijn favoriete prooi, de zeehond. Als u die ergens ziet dartelen, kunt u dus beter uit de buurt blijven. Niet alleen in tropische wateren, overigens, witte haaien duiken ook steeds vaker op in koele zeeën, als er maar voldoende zeehonden te eten zijn.

Bron: DePers.nl