Nieuws Actuele thema's:Performance managementOpleidingenCarrièreTrends
reacties 1 reactie(s) | Tekstgrootte: tekst kleiner tekst groter
04 aug 2010 - Het Nederlandse bedrijfsleven blijft ook in slechtere economische tijden investeren in projecten, maar haalt daar onvoldoende rendement uit. De belangrijkste redenen daarvoor zijn gebrek aan prioriteitstelling en focus.

Dit blijkt uit de jaarlijkse ‘Benchmark Projectmanagement 2010’ van het Atos Consulting Trends Institute, een onderzoek dat is gehouden onder ruim 150 respondenten uit alle sectoren van het Nederlandse bedrijfsleven. Naast de constatering dat veel projecten niet optimaal renderen, geeft Atos Consulting in haar rapportage ook vier concrete aanbevelingen voor de oplossing van dit probleem.

Behoefte aan prioriteiten
Uit de resultaten van het onderzoek blijkt dat projecten wel met veel enthousiasme worden gestart, maar dat er vervolgens niet wordt ‘doorgepakt’. Zo wordt in veel gevallen de implementatie van projecten niet eens gerealiseerd. De onderzoekers hebben gekeken wat de oorzaken daarvan zijn en hoe projectmanagement kan worden geprofessionaliseerd. Zo stelt het Atos Consulting Trends Institute dat het Nederlandse bedrijfsleven behoefte heeft aan het stellen van duidelijke prioriteiten op basis waarvan kan worden afgewogen of een project daadwerkelijk nodig is, uitgevoerd kan worden en haalbaar is.

Vier succesfactoren
De benchmark benoemt vier factoren en laat zien hoe die inzetbaar zijn om een project in de praktijk tot een succes maken. Het gaat om effectief risicomanagement, doeltreffend project portfoliomanagement, adequaat business casemanagement en succesvol ondernemerschap. Projecten worden veel rendabeler met de juiste inzet van een combinatie van deze vier succesfactoren, alsmede door het efficiënt inrichten van projecten.

1. Risicomanagement
Een van de doorslaggevende factoren binnen succesvol projectmanagement is risicomanagement. In vergelijking met 2006 is er een groei van twintig procent van de organisaties die maatregelen nemen voor het beperken van risico’s. Om daadwerkelijk succesvol te zijn, is de invulling en uitvoering hiervan doorslaggevend. Het is belangrijk om verschillende disciplines uit de organisatie te betrekken bij de identificatie van risico’s. Vervolgens moet bij de start van het project helder gemaakt worden wie op het juiste managementniveau verantwoordelijk is voor deze risico’s en voor beheersmaatregelen. De risicogegevens dienen daarna centraal en overzichtelijk opgeslagen te worden, toegankelijk voor alle betrokkenen bij het project.

2. Belang van portfoliomanagement
Uit de benchmark blijkt dat 75 procent van de ondervraagden het nut van portfoliomanagement inziet. De sleutel tot succes binnen project portfoliomanagement is onder meer een uniforme en transparante manier van werken, liefst met één softwarepakket voor project portfoliomanagement. Maar ook centraal overzicht van wat er op het project gebeurt, stimuleert de inzet van portfoliomanagement. Verder is het belangrijk doorlopend de toegevoegde waarde van projecten te toetsen aan de doelstellingen die bedrijven voor het project hebben geformuleerd. Zo wordt een leercyclus gecreëerd waarmee ondernemingen meer inzicht krijgen in de faal- en succesfactoren van het project. Door deze leercyclus openbaar te maken kan de kennis uit afgeronde projecten ook nog eens worden gedeeld met de rest van de organisatie.

3. Projectmanager sleutel tot succes
Het toetsen van de business case is een belangrijke succesfactor om meer grip te houden op een project. Net als het managen van risico’s, is echter ook het managen van de business case nog niet in elke organisatie vanzelfsprekend. Meer dan de helft van de ondervraagden geeft aan dat gebrek aan commitment vanuit het management en gebrekkig stakeholder management een reden zijn voor het niet volgens planning, scope en budget opleveren van projecten. Het al dan niet slagen van een project wordt sterk beïnvloed door het management en de organisatie waar dat management deel van uitmaakt.

4. Belang van ondernemerschap
Uit de benchmark van vorig jaar is al gebleken dat een projectmanager die zich gedraagt als ondernemer, beter in staat is goede projectresultaten te boeken en de kloof tussen projecten en strategische doelstellingen te overbruggen. Een ondernemende projectmanager heeft meer aandacht voor het bedrijfsbelang en is actiever en effectiever bij het creëren van draagvlak onder de belangrijkste stakeholders van projecten.

Print Doorsturen

1 reactie(s)

In mijn opinie is de allerbelangrijkste reden voor het falen van projecten het onvoldoende plannen van de resources en de aanverwante capaciteit. Indien een organisatie meerdere projecten tegelijkertijd heeft en er ook nog eens mensen opzet die behalve op één of meerdere projecten moet meewerken naast hun bestaande taken, dan kan het niet anders zijn dan dat deze mensen dus aan multi-tasking moeten doen. En dat betekent een conflict tussen hun eigen functionele manager en de project manager. Om beiden tevreden te stellen zal zo een resource dus een beetje van allebei moeten doen. En als hij/zij een beetje van beide moet doen dan is het gevolg dat hij/zijn steeds een beetje van elke taak doet. Zo wordt de doorlooptijd van een taak meer in de tijd uitgesmeerd met als gevolg vertraging van projecten.
Een ander issue is inderdaad die van de prioriteitstelling. Er wordt wel overgesproken, maar er wordt niet aangeven wat de criteria van prioriteitstelling moeten zijn. Vanuit de praktijk en de literatuur is inmiddels duidelijk dat NCW en Terugverdientijd niet de meest geijkte methodes zijn om prioriteiten te stellen; zeker niet op lagere niveau's dan de gehele organisatie. Ik ken gevallen waarbij er projecten zijn goedgekeurd op het niveau van een Business Unit die vele malen minder zouden gaan opbrengen dan andere projecten binnen andere Business Units. Er moet mijn inziens dan ook prioriteit gesteld worden aan die projecten die een bijdrage aan de verhoging van de omzet en een verlaging van de doorlooptijden, voorraden en onderhanden werk geven op het strategisch en tactisch niveau op het niveau van de gehele organisatie en niet op het lagere niveau van divisies en business units.
Het belang van ondernemerschap wordt hierbij gehaald, omdat er door gebrek aan quantitatieve methodes er belang gehecht moet gaan worden aan qualitatieve methodes en waardes gebaseerd op ervaring en intuitie. Dit is mijn inziens dus een teken van zwakte en wordt erbij gehaald bij gebrek aan beter.

Eric Buining 31-01 11:35

Reageren

Uw reactie *

HTML is uitgeschakeld

Uw naam *
Uw e-mailadres *
uw e-mailadres zal verborgen blijven
Toon mijn e-mailadres
E-mail mij als er na mij gereageerd wordt. Nee
Eerste reactie na mij
Alle reacties na mij
Veiligheidscode *

Neem alleen de eerste 4 zwarte cijfers over
* = verplicht veld

Controllers vacatures

Thema: Arbeidsmarkt

Ondanks toenemende concurrentie op de arbeidsmarkt voor hoog opgeleide financials zijn de omstandigheden nog steeds gunstig. Wat zijn de trends en ontwikkelingen op de financiële arbeidsmarkt? U leest er meer over in dit thema