Kredietcrisis dwingt beter werkkapitaalbeheer af

0 reactie(s) | Tekstgrootte:

De smeerolie van het bedrijfsleven
Voorraden zijn nodig om verschillen in levertijden van leveranciers en aan afnemers te overbruggen, klanten betalen ná levering en leveranciers zijn bereid om op krediet te leveren. Kortom, zonder werkkapitaal zouden bedrijven onmogelijk kunnen functioneren. Als het economisch tegenzit, doen bedrijven er verstandig aan om wat meer cash aan te houden (cash is immers king) en qua financiering niet te scherp aan de wind te zeilen. Bij de minste of geringste tegenvaller zou er anders een financieringsprobleem kunnen ontstaan, investeringen moeten worden uitgesteld of gaat een overname niet door. Nog maar heel recent redeneerden beleggingsanalisten en value managementgoeroes dat een te grote cashpositie waarde vernietigt voor aandeelhouders en dat cash snel moet worden uitgekeerd of geïnvesteerd. Hoe snel kunnen de tijden veranderen…

Voorraden
Een van de mogelijkheden om cash vrij te maken, is het verlagen van het werkkapitaal dat vastzit in voorraden. Dit is altijd een interessante optie, maar bij de huidige kredietcrisis soms zelfs een dwingende noodzaak als de bank de kredietruimte beperkt. Daarnaast worden leveranciers kritischer over de mogelijkheid van hun klanten om rekeningen te betalen en beperken daardoor een ander soort krediet; het leverancierskrediet dat zij hun klanten gunnen door geleverde producten en diensten later te laten betalen.

In de Benchmark werkkapitaal worden bedrijven in de sectoren Openbaar vervoer, Scheepsbouw, Oliehandel en Facilitaire dienstverlening vergeleken op hun operationele werkkapitaalbeheer (exclusief financieringscomponenten), gebaseerd op de informatie uit hun jaarverslagen. Uitgangspunt is dat de betrokken bedrijven in of vanuit Nederland actief zijn. Per bedrijf worden vijf indicatoren vergeleken: netto operationeel werkkapitaal, cash conversion cycle, days sales outstanding, days inventory outstanding en days payables outstanding. Beslissend voor de uiteindelijke rangschikking qua performance is de score op de indicator ‘netto operationeel werkkapitaal in procenten van sales’; deze indicator omvat het werkkapitaal exclusief financieringscomponenten (cash en rentedragende schulden/vorderingen) en is de beste overall indicatie van hoe efficiënt het bedrijf omgaat met de noodzaak om werkkapitaal aan te houden.

De best performer
De best performer is vrijwel zonder uitzondering het bedrijf dat consistent een lager werkkapitaal nodig heeft. Deze bedrijven creëren hiermee niet alleen waarde voor hun aandeelhouders, maar een lager werkkapitaal is bovendien een belangrijke indicatie dat bedrijven hun onderliggende bedrijfsprocessen beter hebben georganiseerd. Vaak wordt gedacht dat verlaging van het werkkapitaal een zero sum game is, waarmee men dan bedoelt dat verlaging van het werkkapitaal ten koste van klanten en leveranciers gaat (die dan sneller moeten betalen en later betaald krijgen). Dit is lang niet altijd het geval; door verbetering van interne processen kan het werkkapitaal namelijk worden verlaagd zonder vaak lastige discussies met klanten en/of leveranciers over de betalingstermijn. Leidend zijn hierbij zaken als voorraadbeleid, contractmanagement, management van onderhanden werk, de werking van het beloningssysteem, bedrijfscultuur en de organisatie van het creditmanagement.

Bron: Controllers Magazine