Resolutieschemas
De president van De Nederlandsche Bank, Nout Wellink, gaf afgelopen woensdag tijdens een masterclass van Conquaestor aan dat elke bank, dus ook een systeembank, om moet kunnen omvallen. Het Basels Comité stelt op dit moment resolutieschemas hiervoor op. Bij zo'n schema kan de toezichthouder een bank in problemen onteigenen en volledig naar zich toetrekken. De publieke kernactiviteiten blijven hierdoor doordraaien. Geen enkele bank is hiermee Too big to fail.
Onjuist risicomodel
De Belgische auteur Thierry Debels betoogt in zijn boek De ondergang van Fortis, dat het model dat banken gebruiken om het risico van complexe financiële producten te berekenen onjuist is. Het juiste model houdt rekening met werkelijke extreme bewegingen op de financiële markten. Dit model houdt rekening met fat tails, waardoor het potentiële verlies veel hoger kan zijn dan de financiële economie voorschrijft: het cijfer dat berekend wordt via de VAR-methode (zie afbeelding).
Ander toezichtsmodel
Jeroen Kremer, Voorzitter van het Tinbergen instituut, beschrijft in het Tinbergen magazine dat een ander toezichtsmodel nodig is. Basel 2 focust op individuele banken, niet rekening houdend met systeemafhankelijkheden. Kremer is voorstander van een andere aanpak: zoek wat de systeemrisicos zijn en leid daar de reguleringsprincipes uit af. De essentie van zijn verhaalis dat het weinig nut heeft om toezichthouders te versterken, zoals politici roepen.
Too small too succeed
Bij het gebruik van de juiste risicomodellen en een ander toezichtsmodel zijn de resolutieschemas van het Basels comité wellicht niet nodig. Hierdoor hoeven banken zoals ING niet opgesplitst te worden. ING is gered voor nu. In afgelankte vorm is zij echter gemakkerlijker over te nemen door buitenlandse banken. Is zij door de opsplitsing nu Too small too succeed geworden?