Jaren geleden heb ik eens in een café de spreuk In God we trust, all others pay cash boven de bar zien hangen. Deze spreuk geeft wel aan hoe deze waard met zijn pappenheimers kende. Geldt die uitspraak bij uw cliënten en business partners ook? Of vertrouwt u ze op hun blauwe ogen? Of op de credit of due diligence reports van de internationale kantoren? Googled u wel even of belt u een vriendje? Het zijn allemaal mogelijkheden waardoor u uw vertrouwen kunt staven. Of moeten we eigenlijk zeggen uw wantrouwen? Want wilt u de waarheid omtrent uw cliënt of zakenrelatie eigenlijk wel echt weten. Of wilt u uw dossier gewoon gevuld hebben met hopelijk nietszeggende documenten? Kan vertrouwen eigenlijk wel gestaafd worden?
Leugens en waarheden
De Franse schrijfster Mme de Riccoboni zei in de 18e eeuw al eens treffend:Wij geloven liever de leugens die ons behagen dan de waarheden die ons mishagen. In onze dagelijkse praktijk komen wij dit helaas vaak tegen. Mensen die gefixeerd zijn op de commerciële kant van een deal en weinig tot geen oog hebben voor de risicos. Zij honen de resultaten van een due diligence weg en worden boos en maken harde verwijten indien getwijfeld wordt aan de commerciële haalbaarheid van een deal. Zij wuiven hard met een nietszeggend credit report dat gebaseerd is op verouderde, niet geverifieerde jaarcijfers. Of roepen dat zij een niet nader genoemd vriendje hebben gebeld die heeft aangegeven dat het allemaal wel snor zit. Waar bent u eigenlijk naar op zoek; een bevestiging of een ontkenning van het vertrouwen?
Vertrouwen
Zonder vertrouwen in de medemens kunnen we geen zaken doen. Dan staat de zakelijke wereld snel stil. Maar waar ligt de grens waarop vertrouwen belangrijk is, maar controleren beter is. Volgens mij is het belangrijk om de aard en de mate van risicos en de zakelijke belangen doorslaggevend te laten zijn bij het bepalen van de grens. Dan kan de spreuk straks luiden: In our controller we trust, all others pay cash.