Het gevolg is dat commissies als paddenstoelen uit de grond schieten, om zich op de rampgebieden te richten en met voorstellen tot verbetering te komen. Zover ik weet is zon commissie nog nooit terug gekomen met de boodschap dat de bestaande systemen volledig geëlimineerd moeten worden en men het risico van falen moet accepteren, omdat dit nu eenmaal de economisch meest logische oplossing is. Nee, falen moet ten koste van alles vermeden worden. Dus voegt de commissie als bijlage 1 tot en met X allerlei checklists, toezichthoudende instanties en certificeringverplichtingen bij het vuistdikke rapport. Nog meer regels, nog meer controles.
Het dramatische voor de controllersgroep is dat het managementteam bij het woord compliance volledig geconditioneerd onze richting uit kijkt. Voor je het weet is er weer een klus op je bureau gedropt, waarvan je weet dat deze nul komma nul waarde zal toevoegen. Ondernemen vereist het nemen van risicos. En het is niet nuttig om proberen alle risicos volledig te elimineren. Als dit betekent dat je af een toe een crisis zult hebben, so be it.
Het zal er in ieder geval wel voor zorgen dat je je in de bloeiende periodes tussen de verschillende crises kunt focussen op werk dat echt waarde toevoegt, en daarom ook erg leuk en goed voor je humeur is.