Vakantie brengt altijd gemengde gevoelens met zich mee. Ik weet dat
sommigen er een heel jaar naar uit kijken. Maar hoe aantrekkelijk en positief
dit gedrag ook lijkt, ik vind het deprimerend. Als de gedachte aan je
zomervakantie je het hele jaar overeind moet houden, dan ben je er wel heel
beroerd aan toe. Dan ben je op het minst een Amerikaanse soldaat in het centrum
van Bagdad. Of een Palestijn in de Israëlische gevangenis. Of een pasgeboren
dochter van een Indiaas boerengezin. Of je bent een controller in de
planningsperiode.
Vakantieleeg
Maar goed. Als de dan
eindelijk de moed hebt om de bedrijfsdeur achter je dicht te trekken en de wijde
wereld in te trekken...dan begint je vakantie officieel. Voor die tijd probeer
je nog van alles en nog wat af te werken. Zaken die toch zijn blijven liggen
draag je over aan je collega, weliswaar met het donkerbruine vermoeden dat er na
drie onbezonnen vakantieweken waarschijnlijk nog niets aan gedaan is. Maar tegen
beter weten in doe je je best om je bureau vakantieleeg te krijgen. Tenminste
één dag in het jaar waarin je zonder sjoemelen aan de 'clean desk policy' van
het bedrijf kunt voldoen.
Argeloze
local
En waar gaat de controller
van tegenwoordig op vakantie? In tijden waar CO2-uitstoot een hot
topic is, liggen de vakantiebestemmingen steeds verder van huis. Zelfs de Dalai
lama begint te klagen over de ongeremde toeristenstroom in zijn Tibetaanse
meditatieoord. Je bent als argeloze local nergens meer veilig op de wereld. De
hubs van Ryan Air-achtige, laagdrempelige vervoerders komen als paddestoelen uit
de grond op alle werelddelen. Gewapend met een goede reisgids en elektronische
registratieapparatuur bezoeken we de meest exotische bestemmingen.
Voordeel
In het verleden leidde
dit tot een post-vakantiepiek bij de fotocentrales, waar bijna overspannen
werknemers zonder stiekem te kijken onze vakantiekiekjes moesten ontwikkelen en
afdrukken. De komst van de digitale camera heeft dit volledig veranderd.
Met deze camera's maak je zonder problemen honderden foto's. Fotocentrales
hadden gehoopt dat dit zou leiden tot een explosieve toename van het aantal
afdrukken. Helaas voor hen is de werkelijkheid iets anders. Bijna geen enkele
digitale foto bereikt het fotopapier. Ze worden weggeschreven op hard disks of
op dvd's, maar zelden op papier. Wat moet dit gaan betekenen voor de
fotoalbumindustrie? Dit alles heeft voor de gemiddelde werknemer ook grote
voordelen. De digitale camera bespaart je een van de grootste, nog steeds
legale, geestelijke martelingen die er bestaat: het vriendelijk glimlachend
moeten bekijken van iemand anders' vakantiefoto's.
door
Redactie ControllersMagazine
25 jul 2007